Granice naszej wytrzymałości i tak są warte podziwu 😉 Ktoś inny już dawno, albo siebie, albo kogoś by zabił 🙄
To prawda. Jesteśmy podobni!
Mam nadzieję, że jeszcze mimo wszystko granicy wytrzymałości nie osiągnęliśmy, bo za nią to już jest tylko przepaść.
Widzę to inaczej. Za granicami naszych wytrzymałości to już tylko przepaść, ale dla innych 🙃.
My sami też możemy się w nią stoczyć jeśli owej wytrzymałości zabraknie 🙄
Nie ma mowy, my już i tak jesteśmy na dni otchłani.
Wiesz, nigdy nie ma tak źle, żeby nie mogło być gorzej... 🙄
No, niby tak...Optymizm bije z Ciebie jako i ze mnie.
E tam, nawet Rów Mariański ma dno, od którego można się odbić 🙃
Zaraz, zaraz, nie tak prędko. Muł, wodorosty i pukanie od spodu dna...
Od dna można się odbić, ale i można sobie, uderzając o owe dno, kręgosłup połamać 😉
Nawet z połamanym kręgosłupem da radę żyć. No chyba, że ten moralny się połamie, to wtedy jest bardzo ujowo 😉
To jest emigracja czy wycieczka?
Emigracja wewnętrzna 🙃.
Idziesz? Ciężko będzie!Dzięki za piękną kartkę:-)
Cała przyjemność po mojej stronie!
Granice sa umowne i czesto przeciekaja. Z wytrzymaloscia jest inaczej. Szczegolnie Twoja. Trzymaj sie!
Moja wytrzymałość jest nie do wytrzymania 😂.
To tak jak bezgraniczna granica :)))
Zupełnie tak samo.
Pusty album do wykorzystania mam (na śmietniku kiedyś znalazłem), gdyby mi jeszcze pomysły artystyczne zaczęły się lęgnąć w głowie też bym mógł zacząć prowadzić taki art journal :D
Zrób to! Jestem za, a nawet za!
La Linea... 😍 Uwielbiałam!!! 😃
Ja też!!!
Uwielbiam! I dziękuję za cudowną kartkę!
💖 💝 💖 💝 💖
Moja granica wytrzymałości jest mierzona nie w m/km ale w latach nieświetlnych. A myślałam, że jest z gumy...Ot, co za głupota.
Zdarza się, niestety.
Granice naszej wytrzymałości i tak są warte podziwu 😉 Ktoś inny już dawno, albo siebie, albo kogoś by zabił 🙄
OdpowiedzUsuńTo prawda. Jesteśmy podobni!
UsuńMam nadzieję, że jeszcze mimo wszystko granicy wytrzymałości nie osiągnęliśmy, bo za nią to już jest tylko przepaść.
UsuńWidzę to inaczej. Za granicami naszych wytrzymałości to już tylko przepaść, ale dla innych 🙃.
UsuńMy sami też możemy się w nią stoczyć jeśli owej wytrzymałości zabraknie 🙄
UsuńNie ma mowy, my już i tak jesteśmy na dni otchłani.
UsuńWiesz, nigdy nie ma tak źle, żeby nie mogło być gorzej... 🙄
UsuńNo, niby tak...
UsuńOptymizm bije z Ciebie jako i ze mnie.
E tam, nawet Rów Mariański ma dno, od którego można się odbić 🙃
UsuńZaraz, zaraz, nie tak prędko. Muł, wodorosty i pukanie od spodu dna...
UsuńOd dna można się odbić, ale i można sobie, uderzając o owe dno, kręgosłup połamać 😉
UsuńNawet z połamanym kręgosłupem da radę żyć. No chyba, że ten moralny się połamie, to wtedy jest bardzo ujowo 😉
UsuńTo jest emigracja czy wycieczka?
OdpowiedzUsuńEmigracja wewnętrzna 🙃.
UsuńIdziesz? Ciężko będzie!
OdpowiedzUsuńDzięki za piękną kartkę:-)
Cała przyjemność po mojej stronie!
UsuńGranice sa umowne i czesto przeciekaja. Z wytrzymaloscia jest inaczej. Szczegolnie Twoja. Trzymaj sie!
OdpowiedzUsuńMoja wytrzymałość jest nie do wytrzymania 😂.
UsuńTo tak jak bezgraniczna granica :)))
UsuńZupełnie tak samo.
UsuńPusty album do wykorzystania mam (na śmietniku kiedyś znalazłem), gdyby mi jeszcze pomysły artystyczne zaczęły się lęgnąć w głowie też bym mógł zacząć prowadzić taki art journal :D
OdpowiedzUsuńZrób to! Jestem za, a nawet za!
UsuńLa Linea... 😍 Uwielbiałam!!! 😃
OdpowiedzUsuńJa też!!!
UsuńUwielbiam!
OdpowiedzUsuńI dziękuję za cudowną kartkę!
💖 💝 💖 💝 💖
UsuńMoja granica wytrzymałości jest mierzona nie w m/km ale w latach nieświetlnych.
OdpowiedzUsuńA myślałam, że jest z gumy...Ot, co za głupota.
Zdarza się, niestety.
Usuń